Bu durumda tahta geçecek tek isim II. Abdülhamit’tir. Nitekim 31.Ağustos.1876 Perşembe günü saat 12.15’de Osmanlı tahtına çıkan Abdülhamit, top sesleri eşliğinde tebrikleri kabul edecektir. Murat, Çırağan Sarayı’na kapatılmıştır. Osmanlının üzerine karanlık günlerin habercisi koyu bir sis bulutu çökmüş gibidir. Abdülhamit V.Murat’ın yüksek dereceli bir mason olduğunu bilmektedir. Bu da Masonluğa karşı ağır ve sürekli bir antipati duyması için yeterli olmuştur. Masonlar haklı olarak Osmanlı Sarayında pek sık yaşanan “ani ölüm”lerden endişe etmektedirler ve böyle bir ölümün Kardeş Murat’ın da başına gelmesinden korkmaktadırlar. Bu korku İstanbul Mason Locası ön şahsiyetlerinden İtalyan Antuvan Koçraçi’nin, Roma Mason Locası Büyük Üstadı, Ayan Meclisi Reisi, Josef Massoni’ye yolladığı mektup(35) sonucu “artık bir şeyler yapmanın” gerekli olduğu kararına dönüşecektir. Bu “bir şeyler yapmak” Josef Massoni’nin mektubunda da açıkça belirttiği gibi, Abdülhamit’i tahtından indirmek ve artık sıhhati tamamen yerine gelmiş olan Sultan Murat’ı tahta çıkarmaktır. İlk girişim Ali Suavi tarafından gerçekleştirilir ve bilindiği gibi Çırağan Vak’ası olarak adlandırılır. Sultan Murat’ı Çırağan Sarayı’ndan kaçırmak için yapılan baskın, başta Ali Suavi olmak üzere pek çok kişinin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanır. Diğerleri de tutuklanarak hapse atılırlar. Diğer bir girişim de Cleanthi Scalieri tarafından olur. Ancak bu girişim de daha hazırlık aşamasındayken duyulur ve bastırılır. Şevket Süreyya Aydemir, Çırağan Vak’ası ve Scalieri olayı sanıklarının idama mahkûm olduklarını, ancak daha sonra idam kararının değiştirilerek, çeşitli yerlere kalebent olarak gönderildiklerini yazar. Scalieris’in kaçarken bu komploya ait evrakı da beraber götürdüğünden ve bunlar üzerinde daha sonra bir yayın yapılmadığından, Scalieri olayının esasının ve mahiyetinin bir sır olarak kaldığından söz eder.

Bütün bu olaylar yaşanırken Kardeşlerimiz başta Mithat Paşa, Namık Kemal ve Zeki Paşa olmak üzere Meşrutiyet ve Anayasa konusundaki çalışmalarını sürdürmektedirler. Abdülhamit Anayasada Padişahın yetkilerinin kısıtlanmasından endişelenmektedir. “Biz yeni düzende Hükümdarın haklarının korunmasına büyük önem vermekteyiz” demektedir. Padişahın ısrarı üzerine “Padişahların istedikleri kimseleri sınır dışı etmek hakkını sağlayan 113. Madde bu suretle metinde yer alır”. 1 Aralık 1876’da toplanan kurul, Meşrutiyet Tasarısını görüşmeye başlar. Oturumlar son derece heyecanlı geçmektedir. Mithat Paşa taraftarları azınlıktadırlar ve bu yüzden bazı önemli maddelerden vazgeçmek zorunda kalırlar. 119 maddeden oluşan Anayasa Tasarısı son şeklini alır. Aralık ayı sonlarına doğru İstanbul’da Almanya, Avusturya-Macaristan, İtalya ve Rusya delegelerinin katılacağı bir toplantı yapılacaktır. Mithat Paşa’nın isteği, bu Uluslararası Toplantı başlamadan Meşrutiyetin ilân edilmesidir. 19 Aralıkta Abdülhamit bir diploması oyunu yapacak ve Avrupa’da çok iyi bir üne sahip olan Mithat Paşa’yı Veziriazamlığa atayacaktır. Sultan yanılmamıştır. Londra ve Paris borsaları bu karara, Türk parasının kurunu derhal yükselterek karşılık verirler.

23 Aralık 1876 günü İstanbul’da yağmurlu bir gün yaşanmaktadır. Buna rağmen Babıâli Binası’nın avlusunda Türkiye tarihinde ilk Meşrutiyet’in resmen ilân edilmesini izleyen büyük bir kalabalık toplanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu’nun Meşrutiyet Devleti olduğu 101 pare top atılarak ilân edilir. Bu top sesleri aynı saatlerde Uluslararası Toplantının başladığı salonun kemerleri adlında korkunç şekilde yankılar yapmaktadır. Türk temsilcisi Saffet Paşa yabancı delegelere döner ve gülerek şöyle der: “Şu anda yapılan büyük gösteri 600 yıl süregelen yönetim biçimini değiştirmektedir! Meşrutiyeti ilân eden Haşmetli Sultanımız, İmparatorluğumuzu mutlu kılmıştır…”

Ne var ki gerçeklerin bu sevinci kucaklamaktan çok uzak olduğu, 43 gün sonra, başta bizzat Anayasa Tasarısı’nı hazırlayan Kardeşimiz Mithat Paşa tarafından anlaşılacaktır. Saraya çağrılan Mithat Paşa tevkif edilecek ve Abdülhamit’in Anayasaya koydurduğu 113. Maddeye dayanılarak, kendisine sınırdışı edileceği bildirilecektir Mithat Paşa Meclisin açılışını göremeden Türkiye’yi terk etmek zorunda kalır. Bir ara tekrar İstanbul’a gelse de, yeniden tutuklanacak ve tekrar sürgüne yollanarak Taif zindanında boğularak öldürülecektir.

Osmanlıda ilk Anayasa ve Meşrutiyet, yenileşme çağının akışına adım uydurma ümit ve çabaları, bu aydınlığa önder olan Mithat Paşa’nın acımasızca uğradığı haksızlık sonucu, yeniden karanlıklara bürünecektir. Meclis kapatılacak, Anayasa rafa kaldırılacaktır. Genç Osmanlılar da birer birer sürülecek ve adına “Abdülhamit’in İstibdat Devri” denen korku, şiddet ve çöküşün hâkim olduğu yeni bir baskı dönemine girilecektir.