İş başından artan ömrü sofrada gemiştir. Bu bir içki ve cünbüş sofrası değildi. Dostları ile , hatta düşmanları ile sohbet ve tartışma meclisi idi. Atatürk hayallerini, tasarılarını, ızdıraplarını, hatıralarını, ta genç subaylığından son zamanlarına kadar sofrasında anlatmıştır.
   Selanik'te askeri dehasını tanıtan ''tatbikat'' oyunlarına sofrasından kalkarak gittiği gibi her devriö gününün başlangıcı da sofra sabahı idi. Eğlence alemi, aşıp taştığı yer de yine sofra meclisi olmuştur.Bu ne zaman bir zevk  ve eğlence, ne zaman büyük taarruzu hazırlayan bir kumandan heyeti ne zaman en çetin devlet işlerini karara bağlamak topluluğu idi, tahmin edemezdik. Fakat misafirlerinin çeşidine göre az çok hangisine hazırlanacağımızı bilirdik. Bazen, bir meseleyi daha fazla aşmağe misafir çeşidi elverişliolmadığı zaman, ``Galiba yorulduk!'' der, meclise son verir, vedalaşmak üzere elini sıkanlardan bir takımına ''Teşekkür ederim,'' bir takımına usulca: ''Siz biraz daha kalınız!'' derdi.

                                                                          Falih Rıfkı ATAY

Bilmek yetmiyo bazen, hatırlamak için hatırlatmak gerekiyo! Hatırlatman için teşekkürler...